İyiyim maskesinin altında çöken bir nesil

 Son zamanlarda insanların sesi daha yüksek ama ruhları daha sessiz, fark ettin mi? Herkes çok şey söylüyor ama kimse gerçekten bir şey anlatmıyor.

 Araştırmalar modern şehir yaşamında kronik ruhsal yorgunluğun 10 yılda %40 arttığını söylüyor. Ama kimse bunu konuşmuyor. Çünkü ruhsal yorgunluğu ‘bahane’ sanıyorlar.

 Bazı geceler uyuyamıyorsun. Bazı sabahlar uyanmak bile istemiyorsun. Ekranlara bakmaktan beynin yanıyor ama bakmayınca daha çok boşlukta kalıyorsun. Kimseye anlatamıyorsun çünkü insanlar seni dinlemeden anlamış gibi davranıyor. O yüzden herkes kendi içine kapanıyor… Sessiz bir çöküş yaşıyor ama dışarıya hep ‘İyiyim.’ maskesini takıyor
Biliyor musun? İnsanı en çok tüketen şey acı değil… Acının görünmezliği. İnsanı en çok yoran şey yalnızlık değil… Yalnız kaldığını kabul bile edememek.

 Bu çağın en büyük sorunu bence şu: Ruhumuz yoruluyor ama bedenimiz hâlâ hayatta kalmaya çalışıyor. İkisi arasındaki makas açıldıkça, biz de kendi içimizde düşüyoruz.