Yılın sonunda yeniden yeşeren umutlar

Yılın son günlerine yaklaştıkça sokaklar ışıl ışıl olmaya başladı. Sokaklar, caddeler, kafeler, vitrinler... Her yer yılbaşının ritmini taşıyor. Daha dün sıradan olan kaldırımlar bugün adeta masallar diyarını andırıyor. Hepimiz gözlerimizi alamıyoruz ve uzun uzun o süslenmiş ağaçlara bakıyoruz. Aynı sokaktan defalarca kez geçiyoruz ama Aralık ayında bu sokaklar başka bir anlam taşımaya başlıyor. Renkli renkli ışıklar, kardan adamlar... Hepsi birer çocukluğumuzun hatırası gibi.

Telaşlı telaşlı koşuşturan insanların bile bir anda ifadesi değişiyor. Çünkü yeni bir yıl geliyor. Yeniden başlıyoruz, yeniden umut ediyoruz. Keşkeleri bırakıp, belkiler geliyor...
Herkesi yeni yıl heyecanı sarıyor. Etkinlikler, konserler... Biraz telaşı bırakıp içimiz huzurla doluyor sanki.

Yılbaşının en güzel tarafı belki de bu. Geçmişin ağırlığını bir geceliğine de olsa kenara bırakmamızı sağlıyor. Dargınlıkları, kırgınlıkları, başarısızlıkları bir anlığına bile olsa unutuyoruz. İçimizde kendimize dair küçük bir merhamet uyanıyor: “Bu yıl kendime daha iyi davranacağım.”

Keşke sokakların ışığı hiç sönmese, bizim içimizdeki ışıkların sönmeyişi gibi. Bir yıl baha bitiyor ama bizim yeni yıldan isteklerimiz bitmiyor. Umutla, sağlıkla, güzelliklerle gelsin.
İnsanlara en çokta merhamet, vicdan getirsin...